خرید بک لینک

  چشـــــــم بر هستي و دارايـــــي دنيا نکني  فــــــــــکر آرامِ خــودت در پي سودا نکني  خلعت از نابکسان رفتــــــــــه تقاضا نکني  هيچـــگه مـــرحمت از ابلـــــــه تمنا نکني  تکيه بر وعده ي هر بي سر و بي پا نکني ---------------------------------------  شو تو داروي کســــان درد خود ده تسکين  نظـــــرِ گاه گهــي کن تو، به حالِ مسکين  اين بوُدَ رســــــم و رهي آدمِ نيـــــکو آيين  نشــود هيـــــچ کسي از دل شــاد تو غمين  تا به انــــــدوه کســـــــي هلهله بر پا نکني ---------------------------------------  آنــکه از جـورِ زمــــــان داغِ مذلت نکشيد  نفس تــــــازه ي از بــــوي طبيعت نکشيد  ماهِ رخسار تـــــرا ديــــد و مسرت نکشيد  آنکه بر روي و سرت دستِ محبت نکشيد  با او هرگــــــز نفســــي الفـــتِ بيجا نکني ---------------------------------------  پيشِ بــــــاغِ خـــردِ خويش بکن جلوه ولي  عيبِ بيچــــــاره ي را گر بکني جيوه ولي  گر کني حرفِ بد انديش کســـان نکوه ولي  هر قدر خواهـي بکن از همگي شکوه ولي  گلـــــــه از سفلـــــه گيء آدم رســوا نکني ---------------------------------------  تا نگردد گنـــــــــــاه منفـعل از پرتو عشق  نشود سينه ي عاشق مجل از پرتور عشق  مژه ي شوق نـگردد خجل از پرتور عشق  تاکه روشن نشود جان و دل از پرتو عشق  هـــــــوسِ بــــــــاغِ تنِ و قامتِ رعنا نکني ---------------------------------------  شبـــــروز در دلِ خود دارد هزاران فرياد  سخنِ عايـــل و محمــود بــــوُدَ استعــــداد  خانــه ي دوستــــي و عــــرش محبت آباد  نرسد دست تو بر گوشـــــه ي دامان مُراد  آتش از غصه که تا بر ســـــر دريا نکني ---------------------------------------  بامداد شنبه 09 دلو ( بهمن ) 1395 آفتابي  که برابر ميشود به 28 جنوري 2017 ترسايي  سرودم  احمد محمود امپراطور  کابل/افغانستان



مخمس بر غزل: شاعر گران سنگ محترم عايل شبروز


چشـــــــم بر هستي و دارايـــــي دنيا نکني

فــــــــــکر آرامِ خــودت در پي سودا نکني

خلعت از نابکسان رفتــــــــــه تقاضا نکني

هيچـــگه مـــرحمت از ابلـــــــه تمنا نکني

تکيه بر وعده ي هر بي سر و بي پا نکني

---------------------------------------

شو تو داروي کســــان درد خود ده تسکين

نظـــــرِ گاه گهــي کن تو، به حالِ مسکين

اين بوُدَ رســــــم و رهي آدمِ نيـــــکو آيين

نشــود هيـــــچ کسي از دل شــاد تو غمين

تا به انــــــدوه کســـــــي هلهله بر پا نکني

---------------------------------------

آنــکه از جـورِ زمــــــان داغِ مذلت نکشيد

نفس تــــــازه ي از بــــوي طبيعت نکشيد

ماهِ رخسار تـــــرا ديــــد و مسرت نکشيد

آنکه بر روي و سرت دستِ محبت نکشيد

با او هرگــــــز نفســــي الفـــتِ بيجا نکني

---------------------------------------

پيشِ بــــــاغِ خـــردِ خويش بکن جلوه ولي

عيبِ بيچــــــاره ي را گر بکني جيوه ولي

گر کني حرفِ بد انديش کســـان نکوه ولي

هر قدر خواهـي بکن از همگي شکوه ولي

گلـــــــه از سفلـــــه گيء آدم رســوا نکني

---------------------------------------

تا نگردد گنـــــــــــاه منفـعل از پرتو عشق

نشود سينه ي عاشق مجل از پرتور عشق

مژه ي شوق نـگردد خجل از پرتور عشق

تاکه روشن نشود جان و دل از پرتو عشق

هـــــــوسِ بــــــــاغِ تنِ و قامتِ رعنا نکني

---------------------------------------

شبـــــروز در دلِ خود دارد هزاران فرياد

سخنِ عايـــل و محمــود بــــوُدَ استعــــداد

خانــه ي دوستــــي و عــــرش محبت آباد

نرسد دست تو بر گوشـــــه ي دامان مُراد

آتش از غصه که تا بر ســـــر دريا نکني

---------------------------------------

بامداد شنبه 09 دلو ( بهمن ) 1395 آفتابي

که برابر ميشود به 28 جنوري 2017 ترسايي

سرودم

احمد محمود امپراطور

کابل/افغانستان

برچسب: نویسنده: بهنام حسینی‌پور تاريخ: دوشنبه 2 اسفند 1395 ساعت: 16:53

صفحه بندی