دار بي خون ريختن در هر کجا خون ميخوردتيغ بدنام است ورنه دست جلادش يکيستاحمد محمود امپراطور 

غزل گفتی و در عشق خودت تنها شدی شاعرمیان واژگان سبز خود معنا شدی شاعرکیستی از کدامین کهکشان اینجا تو بر گشتیکه با امثال چندین آسمان پهنا شدی شاعرتنت را سوختند و سوختی در اشک چشمانتچگونه با همه این درد بی پروا شدی شاعرنهادی سر به پیش خوبرویان و نفهمیدمچرا با اینهمه باز هم تو بی لیلا شدی شاعردلت را ری...

فضای عشق جنگی شد عزیزانفلک گرگ و نهنگی شد عزیزان ز بس مردم برفتند جانبِ غرب  اروپا کوته سنگی شد عزیزان به کشور ماندم و کردم گذاره جمعِ یاران فرنگی شد عزیزانمحبت کاکه گی شد در تهی خاکبه هر جا چشم تنگی شد عزیزانوفا و پاسِ نان شد قصهی مفت روابط رنگ رنگی شد عزیزانسواد آمد به حد اقل خویشمناط ما گرنگی شد ...

باخت در قاموس مان يک واژه‌ي بيگانه استنفع ما حاصل نشد بازي ره برهم ميزنيماحمد محمود امپراطور 

گر ملک الموت شوي جان دهمگر تو شوي خضر بقا مي کنماحمد محمود امپراطور  

 ز چين و ترک و تاتار و اروپا زحمتش کمتربيا مه صورتانِ دشتِ برچي را تماشا کناحمد محمود امپراطور

هزاره'>هزاره بودم و هستم هزاره خواهم ماندمدام در صدد راه و چاره خواهم ماندنمی نهم سر تسلیم را به ظلم و ستمنمی دهم حق خود را و کاره خواهم ماند  برای صلح و صفا در جهان تلاش کنمز جنگ و جهل و جهالت کناره خواهم ماندبرای کشور خود تا دمی نفس دارم  تکاپو میکنم و  استواره خواهم ماندقسم به خون شهیدان قسم به ن...

در اوج لذت عشق و صفاي معنويت ها غريق رحمت للعالمين گشتم نفهميدم #امپراطور

صــدقه میشم قامت و رفتـــارتهغمـــــــزه و ناز و شیرین گفتارتهبـــا حریفــــــانم نکن لطف نظـــربسکلان این رشتــــــه ی ناکارتهبی مــروت بودنت مطلوب نیستمیکشی بیچــــــاره گک دلـــــدارته نیست انصافی چنین با من نکنمختفی ســــازی چـــرا رخسارتهانتظاری بــــرده کـــارآیی ز منده تو پایـــان این همـــــ...

منتظر معجزه نيستم.!چون در مصطبه رخداد ها قرار دارمو به بويه هاي رستاخيز مي انديشم.#امپراطور

کاش ميشد که کمي با تو سخن ميگفتم

روزي که خودم ز تو جدا مي بينم درمانــــده و زار و بي نوا مي بينم در پهنه ي عشق ميشوم خون جگر در کشـــــور دل خودم گدا مي بينم امپراطور

درود و مهر.!سپاس فراوان از دست اندر کاران رادیو آشنا صدای امریکا وبرنامه فرهنگی قلم فرسایان به ویژه از ژورنالیست مستعد،ادیبه والاگهر بانوی آزاده و صاحبدل محترمه لیلما جان حبیبکه مرا دعوت نمودند تا لحظاتی شعر دکلمه کنم.

از یــــــار کهـــن نمی توان, گفت از باغ و چمـــــن نمی توان, گفت جـای کـــــه دروغ باشـد اینجـــــا از راست سخـــن نمی توان, گفت یکسر به غرور و کذب غرق اند ناخواستـــــــه من نمی توان, گفت نامــــــرد

خانـــــــه ای دل خانــــــه ای آبادِ, ما ســـوزِ عالـــــــم در طبــــــعِ آزادِ ما تا فلک اعمـــــــــار مـــــــا گردد بلند از کمـــــــــــــال و قــــدرت فریاد ما در بقایـــــی زندگی چون نالــــ

یارب مرا تو خستــــــه و بی بال پر مکنمحتاج خوان و کیسه ای هر بی پدر مکنباغ امیــــــــد سبــــــز مرا بی ثمـــر مکنزین بیشتـــــر حیــــات مرا پر خطر مکنغیر از دری خود به دری در به در مکن----------